Hodowla Stadnina

Date of
arrival
Date of
departure

Nasza Pasja

O NAS

Na Polanie Bonifacio prowadzimy bez-stajenną hodowlę koni rasy- konik polski (chów tabunowy). Koniki użytkujemy wierzchowo i zaprzęgowo. Nasze stado składa się z licencjonowanego ogiera, klaczy hodowlanych, młodzieży i źrebaków. Konie naszej hodowli biorą udział w wystawach hodowlanych i czempionatach.

TABUN

Tabun jest podstawową strukturą społeczną dziko żyjących koni. Składa się z jednego ogiera i haremu klaczy ze źrebakami. Ogier broni i utrzymuje w grupie rodzinę, wśród klaczy natomiast panuje ścisła hierarchia. Najstarsza lub najsilniejsza dominuje nad innymi. To ona przewodzi jeśli ogier oddali się od grupy, to ona decyduje, kiedy i gdzie będą się paść.

Źrebaki rodzą się zazwyczaj między kwietniem a czerwcem. Właśnie wtedy klacze mają dostatek pożywienia potrzebnego do produkcji mleka. Mleko jest tak kaloryczne, że źrebaki po roku ważą pięć, sześć razy więcej niż w chwili narodzin.

HISTORIA KONIKA POLSKIEGO

Koniki polskie są rodzimą, prymitywną rasą koni, wywodzącą się od dzikich koni wschodniej Europy, zwanych  tarpanami.

Tarpany jeszcze jeszcze w XVIII wieku można było spotkać na terenach Polski, Litwy i Prus. Około 1780 roku ostatnie dziko żyjące osobniki zostały odłowione i osadzone w zwierzyńcu hrabiów Zamoyskich koło Biłgoraja. Około 1806 roku zostały usunięte ze zwierzyńca i rozdane okolicznym chłopom. W wyniku krzyżowania z lokalnymi końmi wykształciła się rasa nazwana przez profesora Vetulaniego konikiem polskim. Naukowiec ten w 1936 roku rozpoczął pracę nad odtworzeniem dzikich tarpanów na bazie koników polskich. W czasie II wojny światowej hodowla została zniszczona, część koników wywieziona do Niemiec. W 1949 roku ocalałe koniki trafiły do Popielna, gdzie do dnia dzisiejszego prowadzi się nad nimi badania naukowe i hodowlę zachowawczą. Poza tym ośrodkiem, w latach pięćdziesiątych i na początku lat sześćdziesiątych powstały w kraju niewielkie stadniny, w których zaczęto hodować koniki polskie. Większość z nich w niedługim czasie uległa likwidacji lub ograniczyła hodowlę, ale materiał hodowlany nie przepadł i został wykorzystany przy tworzeniu ośrodków, które przetrwały do chwili obecnej.

OPIS KONIKA POLSKIEGO

Koniki polskie są doskonale przystosowane do miejscowych warunków środowiska: klimatu, gleby, zasobów paszowych i warunków chowu.

Są bardzo odporne na choroby, stres, są płodne i długowieczne. Nie są wybredne, dobrze wykorzystują paszę, są bardzo wytrzymałe. Mają żywy lecz zrównoważony temperament, łagodny charakter, są bardzo inteligentne.

Koniki osiągają 130-140 cm wzrostu. Dorosłe konie ważą od 300 do 400 kg. Mają krępą, mocną budowę, krótką, nisko osadzoną szyję, płaski, niski kłąb, głęboką klatkę piersiową, długi grzbiet. Głowa średniej wielkości o prostym profilu. Zarówno grzywa jak i ogon są długie, grube i gęste. Umaszczenie myszate z czarną pręgą na grzbiecie.

PRZEZNACZENIE KONIKA POLSKIEGO

Konik polski posiada cechy, których pozazdrościć mu może wiele innych ras koni. Może on być wykorzystywany jako:

  • koń terapeutyczny w hipoterapii, ponieważ jest nieduży i szybko nawiązuje przyjacielskie relacje z dziećmi
  • koń zaprzęgowy
  • koń wierzchowy
  • żywa kosiarka w pielęgnacji krajobrazu, ponieważ pasąc się na określonym terenie zapobiega zarastaniu ważnych pod względem przyrodniczym terenów
  • rezerwa genetyczna dla innych ras
Zobacz co nowegow Grupie BFC
Zobacz co nowego
w Grupie BFC

blog bfc

newsletter
Stay up to date with the latest promotional events at the hotel!
This website uses COOKIES.

By browsing it you accept our cookies policy, according to your browser settings. Read more about Privacy Policy.

OK, close